Het zit er weer ‘even’ op.

Met een deel van de Hillbilly Moonshiners tijdens Bevrijdingsfestival Limburg

Ik merk steeds vaker dat mijn leven uit fases bestaat. En dan bedoel ik niet de peuter, kleuter, tiener enzovoort fases. Maar meer fases zoals projecten. Zo is nu weer de fase Bevrijdingsfestival/single-release/documentaire-release afgesloten. En is het weer even spannend in welke fase ik nu ga komen. Ja spannend, want die documentaire kwam ook opeens uit de lucht vallen. Dus je weet maar nooit wat er op je pad komt.

Voorprogramma Heavylight 😀

Natuurlijk staan er wel alweer een paar dingen op de planning. Het Limburg Festival komt er binnenkort weer aan, daar heb ik nu al de eerste voorbereidingen voor getroffen (lees FaceTime meeting voor gehad). Ook hoop ik meer met radio te gaan doen. Dus het kan ook een radio fase gaan worden, nu ik daar weer lekker extra tijd in kan steken.

Ohja! Ik stond in de krant!

Het maakt me eigenlijk niet zo veel uit wat voor fase eraan gaat komen, het is allemaal leuk. Zolang ik nu maar weer even de rustige periode overleef. Dat is vaak het moeilijkste. Weer structuur maken, normaal eten, op normale tijden opstaan en naar bed. Tijd in plannen voor piano spelen, gitaar spelen voor songwriting natuurlijk,  een planning maken voor de ‘normale’ dingen 😉

Live spelen op Radio 1!!!! Opperste concentratie