Nou ik in ieder geval niet! Ik loop al een tijdje tegen deze blog aan te hikken omdat ik van de ene kant niet zo goed wist wat ik moest zeggen maar van de andere kant heb ik hem al tien keer in mijn hoofd gemaakt.

Wat ergens heel grappig is, is dat ik in mijn vorige blog al omschreef dat ik met allemaal nieuwe dingen bezig was. Wat ik toen niet had verwacht was dat sommige dingen waar ik toch vrij zeker van dacht te zijn ook zouden veranderen.

Mijn relatie is namelijk uit. Maar dit is geen groot drama! Sterker nog, ik heb me in tijden niet zo fijn gevoeld. Alsof er een hele last van mijn schouders is gevallen. Natuurlijk heb ik er om gerouwd, maar vooral moeten toegeven om te moeten opgeven vond ik lastig. Ergens zit er een ontzettende doorzetter in me dat soms tot het extreme door wil gaan, tot het zieke door wil gaan. Dus dat deed de meeste pijn, het opgeven, het moeten loslaten.

Maar wauw, wie had gedacht dat dit loslaten zo goed zou voelen?

Ook al moest ik weer terug bij mijn moeder gaan wonen (na vijf jaar!) heb ik nu een warm huis, met ramen die open kunnen (mijn oude appartement had dubbel dubbel glas zodat je geen buitengeluiden hoorde maar hierdoor had je ook geen frisse lucht in de slaapkamer), gratis verblijf, eten en heel veel liefde van mijn mama.

Maar wat vooral heel fijn is. Ik durf weer te dromen, omdat ik met niemand rekening hoef te houden, behalve mezelf natuurlijk, hierdoor ligt alles open. Ga ik toch nog een nieuwe studie doen of juist reizen. Misschien solliciteren of misschien juist toch even helemaal niks doen? Alles is weer een optie!

Mijn agenda is drukker dan ooit maar ik ben in tijden niet zo relaxt geweest.

Wat ook wel leuk is om te vermelden. Het waren de afgelopen weken nostalgische weken.

Na ongeveer 10 jaar ging ik weer naar de Lion King en ik kreeg diezelfde avond nog een appje of ik in Echt wilde muziek maken (de plek waar ik ben opgegroeid). Na jaren heb ik eindelijk weer eens mijn oom en tante gezien (die al een tijdje in Spanje wonen) en ik ben lekker aan het lezen.

Dus als de volgende persoon weer zegt: ‘Wat jammer dat het uit is!’, zeg ik: ‘Nee hoor.’

Disclaimer: Ik ben nog steeds goed bevriend met mijn ex. Dus geen kwaad woord over hem. Het werkte niet en daar waren we beide schuldig aan (bah, wat klinkt dat volwassen, maar wel waar).