Deel twee van ons srprs.me avontuur! We gaan meteen verder waar we gebleven waren. Nu antwoord op de grote vraag, hoe kwamen we van Boedapest naar Wenen…

Liftend! Lekker old-fashioned, goedkoop, nieuwe mensen ontmoeten, liftend. Voor mij was dit de eerste keer liften en ik vond dit ontzettend spannend. In mijn eentje had ik dit waarschijnlijk nooit gedaan. Maar Gilius is gelukkig twee meter dus daar voelde ik me al een stuk veiliger bij.

Online had ik opgezocht wat de beste lift plekken in Boedapest waren. Dus daar stonden we met een mooi bordje met daarop Vienna. Eigenlijk werden we super snel meegenomen, we stonden nog geen half uur te wachten en er stopte een auto. Van Zoltan, een ondernemer/ex-vrachtwagen chauffeur met een lading zoete Hongaarse schoorsteen cakes in zijn achterbak (waardoor de hele auto lekker zoet rook). Zoltan vertelde allemaal verhalen over zijn leven en zei dat hij vroeger ook alles liftte dus dat hij zichzelf had beloofd als hij lifters zag dat hij ze altijd mee nam, hij was ontzettend lief! Op een gegeven moment vroeg hij of we van vlees hielde en toevallig honger hadden. Wij houden heel erg van vlees en hadden best wel honger, dus Zoltan nam ons mee naar zijn Burger restaurant (want dat had hij ook nog). Na een heerlijke maaltijd zette hij ons af bij een druk tankstation zodat de volgende ons weer verder richting Wenen kon nemen.

Daar stond George, een Roemeen die van Roemenië naar Duitsland moest rijden en niet zeker wist of zijn banden twee extra mensen konden houden. Dus hij vroeg het aan Jezus. Hij pakte een muntje uit zijn zak gooide het omhoog en zei: ‘Jezus zegt nee’. Toen deed hij het nog een keer maar Jezus bleef nee zeggen. Toch heeft hij ons meegenomen en desondanks de waarschuwingen van Jezus ging alles goed. Nou ja bijna alles ging goed. George moest naar Duitsland en daardoor langs Wenen, niet Wenen in. Toen we erachter kwamen dat George de afslag langs Wenen nam raakte we een beetje in Paniek en zeiden we drop ons maar op het eerste tankstation. Maar ja dit was dus het eerste tankstation na Wenen. We waren 10 km van Wenen vandaan langs een snelweg. We konden het stukje niet lopen en alle auto’s gingen de andere kant op. Dus wij stonden heel leuk met ons bordje te zwaaien maar niemand ging die kant op. Ok ander plan, we moeten gewoon hier weg. Toen konden we met de eerste de beste auto mee! En wat voor een auto! Een van de nieuwste Volvo’s, een vader en zoon die bedrijven hadden in de melkindustrie die wilde ons wel een stukje verder brengen. Maar in plaats daarvan hebben ze ons heel lief naar de trein gebracht zodat we het laatste stukje met de trein konden gaan. En toen ze ons afzette vroegen ze of we van kaas hielde want ze hadden nog wat promo verpakkingen in de auto liggen! Dus met een tas vol kaas zaten we in de trein richting Wenen. Op weg naar het Mozart Pension voor een nachtje slapen…

Maar daar vertel ik de volgende keer alles over!