Van woensdag 23 augustus tot en met zondag 27 augustus was dit jaar het Limburg Festival en dat mocht ik dit jaar vloggen!

Weet je nog… Bevrijdingsfestival Limburg? Daar is een beetje mijn presentatie-, interview-, cameravrouw-, vlogger- carrière begonnen! Tijdens het Bevrijdingsfestival sprak Marjo (PR van het Limburg Festival) me aan en vroeg of ik dat ook voor hun kon doen! Super leuk! En Marjo is ook super leuk dus al de voorbereidingen waren een groot feest, vooral de skype gesprekken met Marjo, mij en de kat van Marjo die soms langs kwam waaien, waren erg gezellig. Maar toen was het opeens zo ver, het laatste voorbereidende skype gesprek waarin ik te horen kreeg naar welke evenementen en voorstellingen ik mocht gaan. Daarna was het allemaal aan mij.

Stiekem was ik best wel zenuwachtig. De eerste dag was de opening met allemaal belangrijke personen en Marjo leek het leuk om mij naar de opening te sturen. Ontzettend veel speeches, lekkere hapjes en drie kanonsschoten kwamen voorbij en als een ijverig bijtje nam ik alles met mijn camera op. Daarna gingen we door naar de kerk waar Die Verdammte Spielerei een Pakske Klassiek zou spelen. Klassiek? Janis Joplin speelde ze en ‘Een Goeie Tukker is Geen Motherf*cker’ samen met André Manuel. Voor mijn gevoel was daar weinig klassiek aan, maar volgens Stefaan van Die Verdammte Spielerei had de manier waarop ze het speelde en de bezetting veel klassieks. Hoe je het ook noemt maakt me niet zo veel uit, het komt er op neer dat het Verdomt lekker klonk!

Omdat ik deze avond zo enthousiast was had ik bijna alles gefilmd. Wat er toe leidde dat ik tot 4 uur ’s nachts zat te editten aan mijn filmpje… Alles voor een goed filmpje!

De volgende dag moest ik een dagje spijbelen van het Limburg Festival omdat ik ’s avonds en de volgende ochtend in Den Haag tijdens de Hague Orientation Program (de Haagse introductieweek) mocht spelen. Wat trouwens ook echt super leuk was! Donderdagavond in een netjes rokje op de Universiteit en vrijdagochtend in Panda-onesie in het park. Foto’s heb ik nog niet gekregen, maar ik beloof dat ze binnenkort gelinkt worden!

Vrijdagmiddag ging ik snel weer door naar Weert voor de voorstelling van Ekaterina Levental ‘De Weg’. Over haar verhaal als vluchteling uit de voormalige Sovjet Unie. Ik vond het heel heftig, heel mooi en was nog een beetje van slag na de voorstelling. Maar toch raad ik het iedereen aan. Dit is iets dat je je niet kan voorstellen en toch gebeurd het en nu gebeurd het weer maar dan uit een ander land.

Zaterdag, de dag van het Ommetje Opera in Weert. Vroeger had ik nooit zoveel met Opera. Maar sinds mijn moeder me mee heeft genomen naar ‘Don Giovanni’ in Praag ben ik het toch mooi gaan vinden. Dus ik had een beetje dubbele gevoelens bij een Ommetje Opera. Ik kan dit of heel mooi vinden of heel saai (want dat vond ik vroeger van Opera). Ommetje Opera… was… GEWELDIG! De artiesten waren allemaal zo ontzettend goed, het leek alsof je constant door een filmset liep, overal gebeurde er wel iets, je had het eigenlijk niet door dat je aan het lopen was. ZO LEUK! Mag ik dit alsjeblieft volgend jaar weer doen? In de avond mocht ik weer naar het Fatimahuis, waar Ekaterina ook stond, maar nu voor twee andere voorstellingen. Deze waren een beetje vaag, soms had het hele leuke stukken, maar soms ook heel raar. Ja… theater zullen we maar zeggen.

Op zondag de laatste dag van het festival ging ik naar de Dans Promenade. Helemaal enthousiast van het Ommetje Opera van de dag daarvoor had ik extreem veel zin om weer een wandeling te gaan maken maar dan met overal dans! En dat was het ook. Al moet ik toegeven, de gids van het Ommetje Opera deed toch iets meer zijn best in ZIJN jurk en make-up dan de vrijwilliger van de Dans Promenade. Maar dit maakte de dansvoorstellingen er niet minder goed op! We begonnen met Marike Jager en Shailesh Bahoran die samen een voorstelling hebben gemaakt. Marike op gitaar en zang, Shailesh als danser. Super vet, de emoties die verteld werden door dans, heel mooi, ik had er nog uren naar kunnen kijken. Maar dat kon niet want we hadden nog een danser bij het water, twee dansers in een open kubus, twee dansers op een muurtje en twee danseressen die in hun onderbroek danste (het klinkt nu banaler dan dat het was hoor  , op een gegeven moment merkte je niet meer dat ze alleen maar een onderbroek aan hadden, je ging als publiek helemaal in de dans op).

En toen was het Limburg Festival voorbij. Na de laatste voorstelling werden we los gelaten en moest ik alweer afscheid nemen van het Limburg Festival en van Limburg.

Ik heb het, zoals je misschien wel hebt kunnen lezen, ontzettend naar mijn zin gehad. Ik wist niet wat ik kon verwachten en het voelt alsof ze zelfs die verwachtingen hebben overtroffen. Woorden schieten me tekort en dat soort clichés maar ik meen het echt! Dit was ontzettend leuk dus als je volgend jaar tijd hebt is dit heel erg de moeite waard om te bekijken!

En bij deze een paar vlogs:

Vrijdag:

Zaterdag:

Zondag: